Dr.ahmadpour

مردن در راه عشقهمانطور که می دانیم در عرفان مُردن مفهوم سر را زمین گذاشتن و از این دنیا رفتن را ندارد.از آنجا که در حکایات بالاترین درجه ابراز عشق به معشوق، گذشتن از جان خود می باشد برای رسیدن به حضرت عشق و حقیقت نیز که از اهداف عرفان هست سالک باید بمیرد ولی از خود بمیرد. نیست شدن یا "مُردن از خود"...

و گفت: اگر دوزخ مرا بخشند هرگز هیچ عاشق را نسوزم از بهر آنکه عشق، خود او را صدبار سوخته است. عطار نیشابوری/ تذکره الاولیا...

...

زندگی یک چمدان است که می آوریَش...بار و بندیل سبک می کنی و می بَریَشخودکشی،مرگ قشنگی که به آن دل بستم...دستکم هر دو سه شب سیر به فکرش هستمگاه و بیگاه پُر از پنجره های خطرم...به سَرم می زند این مرتبه حتما بپرم...