خیام نیشابوری امام غیاثالدین ابوالفتح عمر بن ابراهیم خیام نیشابوری از حکما و ریاضیدانان و شاعران بزرگ اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم استسال ولادت حکیم خیام دقیقاً مشخص نیست. او در شهر نیشابور به دنیا آمد. به این علت به او خیام میگفتند که پدرش به شغل خیمه دوزی مشغول بوده است.او از بزرگترین دانشمند

هرجایِ دنیایی دلم اونجاستمن کعبه مو دورِ تو میسازممن پشت کردم به همه دنیاتا رو به تو سجاده بندازمهرروز حِسِت تازه تر میشهغرقِ تو میشم بلکه دریا شمبیزارم از اینکه تمامِ عمراز رویِ عادت ، عاشقت باشمگاهی پرستیدن ، عبادت نیستبا اینکه سر رو مُهر میذاریگاهی برای دیدن عشقتباید سر از رو مُهر بردارییک عمر ه

1- اي ساقي باده در جام ما بريز تا جام ما را با نور باده فروزان بكني و اي مطرب تو هم آواز سر بده و بخوان كه دنيا به كام ما عاشقان شد.ساقي كه در غزل حافظ چند چهره دارد:** برابر با مغبچه باده فروش يا صنم باده فروش كه خدمتكار خوب روي خرابات است.** برابر با معشوق كه يا در عين ياري به ساقي گري مي پردازد

آخِر تو به این تَن چه نظر می کنی؟! تو را به این چه تعلّق است؟! تو قایمی بی این، و هماره بی اینی. اگر شب است، پروای تن نداری، و اگر روز است، مشغولی به کارها. هرگز با تن نیستی. اکنون چه می لرزی بر این تن، چو یک ساعت با وی نیستی؛ جاهای دیگری؟! تو کجا و تن کجا؟! (حضرت مولانا: فیه ما فیه)

این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟ هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت باده هر جا که بود چشمه کوثر نقدست هر کجا سرو قدی هست دو بالاست بهشت دل رم کرده ندارد گله از تنهایی که به وحشت زدگان دامن صحراست بهشت از درون سیه توست جهان چون دوزخ دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت دارد از خلد ترا بی بصریها مح...

از پارس برآمدم.از پارسوماش.این گفته من است. کورش پسر ماندانا و کمبوجیه. من کورش هخامنش فرمان دادم که بر مردمان ملال نرود زیرا ملال مردمان ملال من است و شادمانی مردمان شادمانی من. بگذارید هرکس به آیین خویش باشد. زنان را گرامی بدارید. فرودستان را دریابید. و هرکس به تکلم قبیله خویش سخن گوید. گسستن زنجی...

کشاورزی هرسال که گندم می کاشت، ضرر می کرد. تا اینکه یک سال تصمیم گرفت با خدا شریک شود و زراعتش را شریکی بکارد. اول زمستان موقع بذرپاشی نذر کرد که هنگام برداشت محصول، نصف آن را در راه خدا بین فقرا و مستمندان تقسیم کند. اتفاقا آن سال سال خوبی شد و محصول زیادی گیرش آمد. هنگام درو از همسایه اش کمک گرفت ...

بود شيري به بيشه اي خفته موشكي كرد خوابش آشفته آنقَدَر دور شير بازي كرد بر سر و دوشش اسب تازي كرد آنقَدَر گوش شير گاز گرفت گه رها كرد و گاه باز گرفت تا كه از خواب شد شير بيدار متغير ز موش بد رفتار در ادامه مطلب بخوانید ...

پیرمرد زرگری به دکان همسایه زرگر رفت و گفت : ترازویت را به من بده تا این خردههای طلا را وزن کنم. همسایهاش که مرد دوراندیشی بود گفت: ببخشید من غربال ندارم. پیرمرد گفت: من ترازو میخواهم و تو میگویی غربال نداری، مگر کر هستی؟ ادامه ..

گل بی رخ یار خوش نباشد بی باده بهار خوش نباشد طرف چمن و طواف بستان بی لاله عذار خوش نباشد رقصیدن سرو و حالت گل بی صوت هزار خوش نباشد با یار شکرلب گل اندام بی بوس و کنار خوش نباشد هر نقش که دست عقل بندد جز نقش نگار خوش نباشد جان نقد محقر است حافظ از بهر نثار خوش نباشد (حافظ شیرین سخن)

نور دل ما روی خوش تو بال و پر ما خوی خوش تو عید و عرفه خندیدن تو مشک و گل ما بوی خوش تو ای طالع ما قرص مه تو سایه گه ما موی خوش تو سجده گه ما خاک در تو جولانگه ما کوی خوش تو دل مینرود سوی دگران چون رفته بود سوی خوش تو ور دل برود سوی دگران او را بکشد اوی خوش تو ای مستی ما از هستی تو غوطه گه ما جوی خو...

نان پاره ز من بستان جان پاره نخواهد شد آواره عشق ما آواره نخواهد شد آن را که منم خرقه عریان نشود هرگز وان را که منم چاره بیچاره نخواهد شد آن را که منم منصب معزول کجا گردد آن خاره که شد گوهر او خاره نخواهد شد آن قبله مشتاقان ویران نشود هرگز وان مصحف خاموشان سی پاره نخواهد شد از اشک شود ساقی این دیده ...

زندگی یک چمدان است که می آوریَش...بار و بندیل سبک می کنی و می بَریَشخودکشی،مرگ قشنگی که به آن دل بستم...دستکم هر دو سه شب سیر به فکرش هستمگاه و بیگاه پُر از پنجره های خطرم...به سَرم می زند این مرتبه حتما بپرم

خوشبختی تان را فریاد نزنید!خیلی ها چشمِ دیدنِ خوشبختیِ شما را ندارند!دستِ خودشان نیست،خصلتشان همین است!دقیقاً همانجا که روی صندلی ایستاده اید وخودتان را خوشبخت ترین آدمِ روی زمین فریاد میزنید،طوری زیرِ پایتان را خالی میکنندکه تمامِ بدبختی های دنیا به سراغتان می آید! (علی قاضی نظام)

جواب ابلهان، خامشی ست!

یک لحظه دیدن رخ جانانم آرزوست/ یکدم وصال آن مه خوبانم آرزوست در خلوتی چنان، که نگنجد کسی در آن /یکبار خلوت خوش جانانم آرزوست من رفته از میانه و او در کنار من/ با آن نگار عیش بدینسانم آرزوست جانا، ز آرزوی تو جانم به لب رسید/ بنمای رخ، که قوت دل و جانم آرزوست گر بوسهای از آن لب شیرین طلب کنم/ طیره مشو...